شاید یک اتفاق باشد


منزل
قديما
چاپار
 

۱۳۸٢/٧/٢

 

 

 

اين يکی از آخرين کارای منه . اگه ممکنه نظربدين.

 

…وروی ِ صورتِ شش تیغه لیز می خورد و

 شبیهِ لکه می افتد به فیلم نام- ه ی ِ تو

 

«بنان» به گریه می افتد، صدای ِ خش داری

شروع می شَوَ...  فا  رِ  دو فا  رِ  می  فا  دو

 

سکانس ِ آخر ِ یک فیلم، «action» ِ شاعر

تمام ِ سن به عقب می رود وبعد...

سه!... دو!... یک!...

 

...احتمال ندارد  باز هم این زن

به پای ِ صحنه بیفتد و در مقابل ِتو

 

«_ ببین چه طور بگم؟ من به تو...

  _ تو؟!!... چی گفتید؟!...

  _ نه! هیچ چی.    به شما...

  _ چی؟

  _ ... فقط همین که... نرو !»

 

صدای ِ رفتن ِ یک مرد  می رود بیرون 

صدای ِ هق هق ِ زن ، این طرف ...

...و باز از نو.

 

پس از سه مرتبه دیدن  کسی به متن اَش گفت:

« _اصن دوباره بشین تا عوض کنم همه رو!

 

   _ (و متن با عصبیت) مولفی خوب باش.

توحق ِ فکر نداری...د ِ مرتیکه پاتو

زود از گلیم ِ غزل های من بکش بیرون

گذشت دوره ی فیلم فارسی و happy end و…»

 

و بی مقدمه  فورا ً تفنگ را پوکاند

 ومغز ِ له شده پاشید روی ِ عکس ِ فوکو.

 

The End

                                        

                                     تهران-27/6/82

 

 

 

 
 

فاضل گنجی

 

 
L O G O

شماره بازديد

وضعيت من در ياهو

پيوند
pedramp.persianblog.ir
از عرياني يك تنهائي
فاطمه روشن
غزل پست مدرن
پاینده
تاملات نابهنگام
من دات زن
آریادنه

 
[ منزل | قديما | چاپار ]